الشيخ محمد تقي فلسفي

242

الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع )

فما رأيت معلّما ارفق من رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله . « 1 » پيغمبر اكرم ( ص ) مرا نزد خويش خواند و فرمود : نماز براى قرائت قرآن و ذكر خداوند است و موقعى كه در نماز هستى بايد وضعت چنين باشد . پيشواى اسلام تذكّر اصلاحى خود را آنقدر با نرمى و ملايمت بيان فرمود كه مرد ، تحت تأثير قرار گرفت و گفت من نديده‌ام معلّمى در مقام آموزش بيشتر از پيغمبر رفق و مدارا نمايد . درس خداپرستى عن النّبىّ ( ص ) قال انّ المعلّم اذا قال للصّبيّ بسم اللَّه كتب اللَّه له و للصّبيّ و لوالديه برائة من النّار . « 2 » وقتى معلم بكودك نام خدا بياموزد خداوند معلم و كودك و همچنين پدر و مادر طفل را از عذاب مصون ميدارد . امام عسكرى عليه السّلام فرمود : خداوند به پدر و مادر ، پاداش بزرگى عنايت ميفرمايد : فيقولان يا ربّنا انّى لنا هذه و لم تبلغها اعمالنا ؟ آنان ميگويند پروردگارا اين همه تفضل در بارهء ما از كجاست ؟ اعمال ما شايستهء چنين پاداشى نيست . فيقال هذه بتعليمكما ولد كما القرآن و تبصير كما ايّاه بدين الاسلام . « 3 »

--> ( 1 ) اسد الغابة ، جلد 5 ، صفحهء 66 ( 2 ) مستدرك جلد 2 صفحهء 625 ( 3 ) مستدرك جلد 1 صفحهء 290